ระบบทุนนิยมดีจังหรือ


ไม่สามารถที่จะปฏิเสธได้เลยว่าโลกมนุษย์เราปัจจุบันนี้เป็นระบบทุนนิยม ส่วนประกอบเศรษฐกิจต่างๆไม่ว่าจะเป็นประเทศมหาอำนาจอย่าง จีน อเมริกา หรือสมัยก่อนรัสเซีย


 ก็คือระบบทุนนิยม ตั้งแต่แมื่อหมดระบบฟิวดัล (ศักดินาเหนือเมืองได้รับการพัฒนาบ่อยมาตั้งแต่ศตวรรษที่ 18 ด้วยการปฏิวัติอุตสาหกรรม ลัทธิจักรวรรดินิยม และก็ยังรวมทั้งสงครามเย็น ล้วนเป็นเยี่ยมในเหตุที่ทำให้ระบบทุนนิยมได้รับการพัฒนาแล้วก็แพร่กระจายแนวความคิดออกเป็นวงกว้าง

ต้นสายปลายเหตุอีกส่วนใดส่วนหนึ่งที่ทำให้ระบบทุนนิยมได้รับการพัฒนาพร้อมกันไปกับเกมการบ้านการเมืองโลกโน่นเป็น กระแสแนวความคิดแบบลัทธิเสรีนิยม ที่มาพร้อมพร้อมกันกับระบอบประชาธิปไตยแบบทางอ้อม ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งส่วนใดทำให้ระบบทุนนิยมเป็นที่นิยมอย่างมากในฐานะวัสดุที่จะพาชาติมุ่งสู่ความรวย แล้วก็ รุ่งโรจน์

ระบบทุนนิยมในทางขององค์ประกอบระดับประเทศมีอยู่หลายระดับไม่ว่าจะเป็น ระบบทุนนิยมแบบไม่มีการคั่นแซงของเมือง ระบบทุนนิยมผลประโยชน์ หรือระบบทุนนิยมโดยเมือง แต่ละส่วนจะพึ่งตลาดแตกต่าง ตลาดจะเสรีมากมายน้อยแค่ไหนขึ้นกับการกำหนดแนวนโยบาย

แล้วระบบทุนนิยมมีผลดีกับโลกนี้ใช่หรือ หรือบรรทัดฐานความดีนี้มีขึ้นเพื่อมนุษย์ แล้วมันดีต่อมนุษย์ใช่หรือ นักเขียนจะทดลองพาคนอ่านทำความเข้าใจในอีกประเด็นของระบบทุนนิยม อย่างที่คนเขียนชี้แจงไปว่า ระบบทุนนิยมนั้นเกิดขึ้นได้ไพเราะมีคนเห็นด้วยและก็อยากได้ เนื่องจากราคาที่เกิดขึ้นมาจากเงินที่ใช้แลกนั้นทรงอานุภาพมากมาย แล้วก็สามารถทำให้มนุษย์เรานั้นได้โอกาสเข้าถึงทรัพยาการต่างๆได้มากกว่าผู้ที่ไม่มีสมรรถนะสำหรับในการหารายได้ ด้วยแนวความคิดแบบลัทธิเสรีนิยมนั่นเองที่พึ่งพิงพาคุณธรรมของมนุษยนิยมเป็นบรรทัดฐานสำหรับเพื่อการแข่ง เนืองด้วยเหล่าลัทธิเสรีนิยมนี้เองที่ใช้ข้อตกลงของความเป็นเฉพาะตนกระโจนลงมาสู่ตลาดชิงชัยกันด้วยความสามารถสำหรับเพื่อการรวบรวมทุน มือคนใดกันแน่ยาวก็สาวได้สาวเอา แม้กระนั้นผลพวงที่ตามมาจากการแข่งขันชิงชัยในตลาดเสรีโน่นเป็นความแตกต่างของระบบ อาทิเช่น นาย เป็นคนยากจน ส่วนนาย เป็นคนร่ำรวย นาย ขาดเงินที่จะส่งลูกเข้าห้องเรียนโรงเรียนที่เป็นของเอกชน แต่ว่านาย มีเงินสามารถส่งลูกเข้าห้องเรียนได้ โน่นก็บอกให้เห็นแล้วว่า การมีทุนนั้นนับเป็นการถ่างช่องว่างด้านสังคมให้เพิ่มมากขึ้นกว่าเดิมได้ ซึ่งแน่ๆ ถ้าเกิดใช้จริยธรรมแบบเฉพาะตน (ยอดเยี่ยมในคุณธรรมแบบมนุษยนิยมด้วยเหมือนกันนาย ก็ไม่ผิด เพราะว่าเขาหารายได้มาจากการประลองในตลาด แต่ว่าปัญหามันกำเนิดตรงที่ระบบทุนนิยมไม่มีพื้นที่ว่างสำหรับในการเข้าถึงจังหวะสำหรับผู้ที่ไม่มีความสามารถสำหรับเพื่อการรวบรวมทุนยกตัวอย่างเช่นคนอย่างนาย A

แล้วสิ่งสำคัญที่ทำให้มนุษย์เราเข้าถึงจังหวะสำหรับเพื่อการถือครองทรัพยาการนั่นเป็นการเรียนรู้ แต่ว่าระบบทุนนิยมกลับถ่างช่องว่างในส่วนนี้ให้ห่างออกไปโดยระบุความกว้างของความแตกต่างนี้ด้วยการแข่งขันชิงชัยของคนเราร่วมกันเอง อย่าว่าแต่ว่าชิงชัยในระบบทุนนิยมเลย แม้กระทั้งช่องทางสำหรับการเป็นมนุษย์ของนาย ก็บางครั้งอาจจะไม่เหลือเลยด้วย

Related Post